Početna arrow Enciklopedija arrow T arrow Teorija Velikog praska
header image
Teorija Velikog praska
Teorija nastanka svemira prema kojoj je svemir nastao prije 12-15 milijardi godina iz jedne točke beskonačno velike gustoće i temperature. Nakon samog Velikog praska svemir se započinje širiti i hladiti, pa nastaju galaksije i zvijezde. Širenje svemira traje i danas. Veliki dokaz u prilog teorijivelikog praska je otkriće pozadinskog zračenja.
Najnovije
Enciklopedija
Olbersov paradoks
Paradoks tamnog noćnog neba kojeg je formulirao Hienrich Olbers 1826. godine. Pretpostavio je da je svemir nepromjenjiv, statičan i jednoliko ispunjen zvijezdama čiji se broj povećava s udaljenošću. Stoga bi se, gdje god pogledamo morala nalaziti neka zvijezda i nebo bi moralo biti blještavo, ali noćno nebo je ipak tamno. Međutim svemir nije niti nepromjenjiv, niti statičan, niti jednoliko ispunjen zvijezdama, već su zvijezde grupirane u galaksije između kojih se nalazi ogroman prazan prostor. Paradoks je riješen kada je, osim navedenog, otkriveno i širenje svemira i crveni pomak; količina primljene svjetlosti ionako se smanjuje s kvadratom udaljenosti, a zbog udaljavanja objekata koji zrače i njihovog crvenog pomaka svjetlost koju zrače još više gubi energiju i prelazi iz vidljivog u mikrovalno područje (vidi radio zračenje), pa je stoga noćno nebo tamno a ne osvijetljeno.